Planning and the Lesson Process According to Turkish Language Teachers: A Case Study

İlker Aydın, Gizem Aydın

Abstract


The aim of this study is to describe the planning and lesson processing of the teachers and to get their views on an exemplary educational situation. The exemplary educational situation was based on constructivist approach, and in this direction, active learning model, cooperative learning model, inventive teaching strategy, station technique, question and answer technique, brainstorming and qualitative sorting technique which is one of the creative thinking techniques were used. This research was designed with case study, one of the qualitative analysis patterns. The study group consists of 12 Turkish language teachers working in three different secondary schools. Appropriate sampling, one of the non-probability sampling methods, was used in the determination of the study group. The data of the study was obtained through a semi-structured interview form. 11 open-ended questions were prepared within the scope of the research questions. Content analysis, one of the qualitative analysis techniques, was used to analyse the data obtained in the study. Categories and codes were created according to the opinions of the teachers, and the data obtained were analysed with ‘MAXQDA 12’ program. As a result of the research, it was observed that teachers agree with the view that planning has an important role in the systematic functioning of the process and making teaching more effective and efficient by ensuring the integrity of the lesson. In addition, it was also concluded that Turkish language educational situation designed is functional, fun, original, suitable for the teaching process and it can be adapted to different subjects.

Keywords


Turkish language teaching, planning, exemplary educational situation

Full Text:

PDF

References


Açıkgöz, K. (2004). Aktif öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.

Akengin, Ç. & Başbuğ, Z. (2019). Temel sanat eğitiminde buluş yoluyla öğretim yaklaşımının önemi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (1), 133-143.

Arıcı, A. F. (2006). Türkçe öğretiminde kullanılan strateji-yöntem ve teknikler. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7 (1), 299-307.

Aslan, C. (2010). Düşünme becerilerini geliştirici dil ve edebiyat öğretimi ortamları –bir eğitim durumu örneği-. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13 (24), 127-152.

Arslan, G. & Küçüker, E. (2015). Okul müdürlerinin planlama etkinlikleri ve stratejik planlamada karşılaşılan sorunlar. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24 (2), 839-856.

Aşiroğlu, S. & Koç Akran, S. (2018). Öğretmen adaylarının ders planlarının ve öğretim uygulamalarının incelenmesi. E- Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5 (3), 1-13.

Avcı Karasu, E. & Kayabaşı Ketenoğlu, E. (2019). Sınıf öğretmenlerinin derslerinde kullandıkları yöntem ve tekniklere ilişkin görüşleri: bir olgubilim araştırması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (34), 926-942.

Aydın, M. Z. (2001). Aktif öğretim yöntemlerinden buldurma (sokrates) yöntemi. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 5 (1), 55-80.

Baki, M. & Arslan, S. (2015). Ders imecesinin sınıf öğretmeni adaylarının matematik dersini planlama bilgilerine etkisinin incelenmesi. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 6 (2), 209- 229.

Baş, G. (2012). Gagné’nin öğretim etkinlikleri modelinin öğrencilerin akademik başarılarına ve İngilizce dersine yönelik tutumlarına etkisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25 (2), 433-457.

Bayrakçeken, S., Doymuş, K., & Akkuş, A. (2013). Fen ve teknoloji öğretmenlerinin işbirlikli öğrenmemodelini sınıfta uygulaması: Muş ili örneği. Ankara Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 25.

Creswell, J. W. (2013). Research design: qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. New York: Sage.

Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry & research design: Choosing among five approaches. New York: Sage.

Çelik, F. & Önal, A. (2005). Öğretimde planlama ve değerlendirme dersi öğretim programının değerlendirilmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18 (18), 31-49.

Çubukçu, Z. & Girmen, P. (2008). Öğretmenlerin sınıf yönetimi becerilerine ilişkin görüşleri. Bilig, 44, 123- 142.

Ergen, H. (2013). Türkiye’de eğitimde planlama yaklaşımları ve kullanılan eğitim göstergeleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (9), 151-167.

Ertürk, S. (1982). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Meteksan.

Gagné, R. (1985). The conditions of learning and the theory of introduction. (4th ed.). Newyork: Holt, Rinehart, and Winston.

Glesne, C. (2013). Nitel araştırmaya giriş̧ (Çev. A. Ersoy ve P. Yalçınoğlu). Ankara: Anı Yayıncılık.

Karınca ile çekirge, https://youtu.be/A003dO9_YoA. Karınca ile Çekirge, e.t. 12.03.2019.

Kaya, V. D. & Akpunar, B. (2019). Öğretim etkinlikleri modeline dayalı çevrimiçi öğrenme ortamının öğrencilerin çevrimiçi öğrenme ortamına yönelik tutumlarına etkisi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 29 (1), 181-191.

Kılıç, D., Naşçacı, A., & Ercoşkun, H. (2004). İlköğretimde değişen planlar ve karşılaşılan problemler. 13. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, İnönü Üniversitesi, Malatya.

Koray, Ö. (2005). Altı düşünme şapkası ve nitelik sıralama tekniklerinin fen ve teknoloji derslerinde uygulanmasına yönelik öğrenci görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 43 (43), 379-400.

Maden, S. (2013). Temel dil becerileri eğitiminde kullanılabilecek aktif öğrenme öğretimsel iş/taktikleri. Ana Dili Eğitim Dergisi, 1 (2), 20-35.

Maden, S. & Durukan, E. (2010). İstasyon tekniğinin yaratıcı yazma becerisi kazandırmaya ve derse karşı tutuma etkisi. TÜBAR-XXVIII.

MEB (2018). Türkçe dersi öğretim programı. Ankara: Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı

Menzi, N. (2012). Gagné’nin öğretim durumları modeline göre hazırlanan internet temelli öğretim uygulamasının ilköğretim bilişim teknolojileri dersinde öğrencilerin akademik başarılarına ve kalıcılığına etkisi. Yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana

Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber (Çev. S. Turan). Ankara: Nobel Yayıncılık.

Nakiboğlu, M. (2003). Kuramdan uygulamaya beyin fırtınası yöntemi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1 (3).

Ocak, G. (2008). Yöntem ve Teknikler. G. Ocak (Ed.). Öğretim İlke ve Yöntemleri (s. 212-292). (2. Baskı.). Ankara: PegemA Yayıncılık.

Okur Akçay, N., Akçay, A., & Kurt, M. (2016). Ortaokul öğretmenlerinin öğretim yöntem ve tekniklerine yönelik görüş ve yeterliliklerinin incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5 (1), 333- 342.

Saracaloğlu, A. S., Yenice, N., & Gencel, İ. E. (2011). Fen Bilgisi öğretmenlerinin tercih ettikleri öğretme stratejilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2 (2), 63-76.

Sever, S. (2003). Türkçe öğretiminde yeni yapılanma çalışmaları. TÜBAR-XIII.

Sönmez, V. & Alacapınar, F. G. (2016). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri (4. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

Sünbül, A. M., Gündüz, Ş., & Yılmaz, Y. (2002). Gagné’nin öğretim etkinlikleri modeline göre hazırlanmış bilgisayar destekli öğretim uygulamasının öğrencilerin erişi düzeylerine etkisi. Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 379-404.

Şahan, G. (2002). Öğretimi planlama. Eğitim ve Denetimi Dergisi, sayı ve sayfa yok.

Şahin, Ç. (2005). Aktif öğretim yöntemlerinden beyin fırtınası ve yöntemi uygulaması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14 (1), 441-45.

Taşdemir, M. (2006). Sınıf öğretmenlerinin planlama yeterliliklerini algılama düzeyleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4 (3), 287-307.

Taşkaya, S. M. & Muşta, M. C. (2008). Sınıf öğretmenlerinin Türkçe öğretim yöntemlerine ilişkin görüşleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (25), 240-251.

Tok, Ş. (2009). Öğretme-Öğrenme Strateji ve Modelleri, Doğanay, A. (ed.). Öğretim İlke ve Yöntemleri (s.110- 160). Ankara: Pegem.

Ünver, Y. (2002). Okulöncesi eğitimi öğretmen adaylarının ders planı modelleri. Eğitim ve Bilim, 27 (126), 62-69.

Yıldırım, A. & Öztürk, E. (2002). Sınıf öğretmenlerinin günlük planlarla ilgili algıları: öncelikler sorunlar ve öneriler. İlköğretim Online, 1(1), s. 17-27.

Yıldırım, A. & Gündoğdu, K. (2004). Uzun dönemli öğretim planlarına ilişkin öğrenme algıları. Eğitim ve Bilim, 29 (133), 11-19.

Yıldız, V. (1999). İşbirlikli öğrenme ile geleneksel öğrenme grupları arasındaki farklar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 155-163.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

 ISSN: 1305-3515