Reflective thinking in Turkish language education

Cafer Çarkıt

Abstract


Humans' ability to think is the most important quality that distinguishes them from other living beings. From this aspect, thinking has always been a concept that scientists have been contemplating on. Thinking skills are generally discussed in the literature with different perspectives and classified under critical thinking, creative thinking, reflective thinking, analytical thinking, aesthetic thinking, etc. Despite the fact that these concepts are not different and independent from each other in terms of their content, they differ in terms of usage areas and teaching methods in which they are situated. Within the context of teaching language and thinking together, Turkish language courses are considered as one of the most significant courses in students' acquisition of these skills. Therefore, in this study, the concept and skill of reflective thinking is discussed in the context of Turkish language education with an attempt to reveal the significance and place of reflective thinking in Turkish language lessons. Moreover, teachers are given recommendations on practices and approaches to teach reflective thinking.


Keywords


Reflective thinking; Turkish language lesson; Reflective teacher

Full Text:

PDF

References


Altın, M. & Saracoğlu, A. S. (2018). Yaratıcı, eleştirel ve yansıtıcı düşünme: Benzerlikler-farklılıklar. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 1-9.

Avraamidou, L. & Osborne, J. (2009). The role of narrative in communication science. International Journal of Science Education, 31(12), 1683-1707.

Benmayor, R. (2008). Digital storytelling as a signature pedagogy for the new humanities. Arts and Humanities in Higher Education, 7(2), 188-204.

Bölükbaş, F. (2004). Yansıtıcı öğretim ile yabancı dil olarak Türkçe öğretimi. Dil Dergisi. 126, 19-28.

Cengiz, C. & Karataş, F. Ö. (2016). Yansıtıcı düşünme ve öğretimi. Milli Eğitim. 211, 5-27.

Cole, M. & Scribner, S. (1974). Culture & thought: A psychological introduction. Oxford, England: John Wiley &Sons.

Çakır, N. (2013). Üniversite eğitiminin üst düzey düşünme becerilerinin gelişimine etkisi (Unpublished doctoral dissertation). Hacettepe University, Institute of Educational Sciences, Ankara.

Çarkıt, C. (2013). Ortaokullarda dil bilgisi öğretim sürecinin yapılandırmacı yaklaşım açısından değerlendirilmesi (Unpublished master’s thesis). Erciyes University, Institute of Educational Sciences, Kayseri.

Dalgıç, G. (2011). Okul yöneticilerinin yansıtıcı düşünme beceri ve uygulamalarının incelenmesi: İstanbul ve Kopenhag örneği (Unpublished doctoral dissertation). Marmara University, Institute of Educational Sciences, İstanbul.

Dewey, J. (1933). How we think: A restatement of the relation of reflective thinking to the educative process. Boston: Houghton Mifflin Company.

Doğanay, A. (2014). Üst düzey düşünme becerilerinin öğretimi. In A. Doğanay (Eds.), Öğretim ilke ve yöntemleri (pp. 303-356). Ankara: Pegem Akademi.

Duban, N. & Yanpar-Yelken, T. (2010). Öğretmen adaylarının yansıtıcı düşünme eğilimleri ve yansıtıcı öğretmen özellikleriyle ilgili görüşleri. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 343–360.

Durdukoca, F. Ş. & Demir, M. (2012). İlköğretim öğretmenlerin bazı değişkenlere göre yansıtıcı düşünme düzeyleri ve düşüncelerindeki öğretmen niteliklerinin yansıtıcı öğretmen niteliklerine uygunluğu. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 9(20), 357-374.

Ergüven, S. (2011). Öğretmenlerin yansıtıcı düşünme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Unpublished master’s thesis). Niğde University, Institute of Social Sciences, Niğde.

Ersözlü, Z. N. (2008). Yansıtıcı düşünmeyi geliştirici etkinliklerin ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersindeki akademik başarılarına ve tutumlarına etkisi (Unpublished doctoral dissertation). Fırat University, Institute of Social Sciences, Elazığ.

Gedik, H., Akhan, N. E. & Kılıçoğlu, G. (2014). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının yansıtıcı düşünme eğilimleri. Mediterranean Journal of Humanities, 4(2), 113-130.

Genç, M. A. (2016). Evaluation of gifted and talented students' reflective thinking in visual arts course. Universal Journal of Educational Research, 4(9), 2039- 2048.

Gibson, C. (1998). Teaching strategies: A guide to better instruction. USA: Orlichharder Collation.

Göçer, A.(2014). Türkçe eğitiminde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Pegem Akademi.

Güneş, F. (2007). Türkçe öğretimi ve zihinsel yapılandırma. Ankara: Nobel Yayıncılık.

Güneş, F. (2012). Bologna süreci ile yükseköğretimde öngörülen beceri ve yetkinlikler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(1), 1-9.

Güvenç, Z. (2012). Sınıf öğretmenlerinin duygusal zekâları ile yansıtıcı düşünme becerileri arasındaki ilişki (Unpublished master’s thesis). Pamukkale University, Institute of Social Sciences, Denizli.

Haigh, N. (2000). Teaching teachers about reflection and ways of reflecting. Waikato Journal of Education, 6, 87–98.

Henderson, G. J. (1996). Reflective teaching: The study of constructivist practices. New York: Cornell University Press.

Hiebl, P. & Frang, A. (2014). Children ́s experiences in learning workshops: A pedagogical child research. International Journal of Curriculum and Instructional Studies. 4(8), 99-112.

İnönü, Y. (2006). Tarih öğretmenlerinin yansıtıcı öğretmen özelliklerine sahiplik düzeyi: Van örneği (Unpublished master’s thesis). Yüzüncü Yıl University, Institute of Social Sciences, Van.

Kaf-Hasırcı, Ö. & Sadık, F. (2011). Sınıf öğretmenlerinin yansıtıcı düşünme eğilimlerinin incelenmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(2), 195-210.

Kazancı, O. (1989). Eğitimde eleştirici düşünme ve öğretimi. Ankara: Kazancı Hukuk Yayınları.

Kazu, H. & Demiralp, D. (2012). İlköğretim birinci kademe programlarında yansıtıcı düşünmeyi geliştiren yöntemlerin kullanılma durumu (Elazığ ili örneği). International Online Journal of Educational Sciences, 4(1), 131-145.

Korkut, F. (2002). Lise öğrencilerinin problem çözme becerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 22, 177-184.

Köksal, N. & Demirel, Ö. (2008). Yansıtıcı düşünmenin öğretmen adaylarının öğretmenlik uygulamalarına katkıları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 189-203.

Kösterelioğlu, İ. & Çelen, Ü. (2016). Öz değerlendirme yönteminin etkililiğinin değerlendirilmesi. İlköğretim Online, 15(2), 671-681.

Kutlu, Ö., Doğan, C. D. & Karakaya, İ. (2014). Ölçme ve değerlendirme –performansa ve portfolyaya dayalı durum belirleme (4th Edt). Ankara: Pegem Akademi.

Lewis A. & Smith D. (1993). Teaching for higher order thinking. Theory into Practice. 32(3), 131-137.

Linn, M. (2000). Using learning environments to each undergraduate and pre-college courses: Issues in design. International Conference on Information Technology Based Higher Education and Training, Boğaziçi University, İstanbul.

McCollum, S. (2002). Reflection: A key for effective teaching. Teaching Elementary Physical Education. 6- 7.

MEB (2018). Türkçe dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 1,2,3,4,5,6,7 ve 8. sınıflar). Ankara: MEB Yayınları.

Merriam, S.B. (1988). Case study research in education a qualitative approach. USA: Jossey-Bass Publishers.

Mills, L. (1994). Yes, it can work! Portfolio assesment with prescholers. Association for Childhood Education International Study Conference. New Orleans. Erişim adresi: http://www.eric.ed.gov/ERICDocs/data/ericdocs2.

Morgan, C.T. (1984). Psikolojiye giriş (Translated by S. Karakaş & R Eski). Ankara: Hacettepe Üniversitesi Psikoloji Bölümü Yayınları.

Morgan, G. (1998). Yönetim ve örgüt teorilerinde metafor (Translated by G. Bulut). İstanbul: BZD Yayıncılık.

Ohler, J. (2006). The world of digital storytelling. Educational Leadership. 63(4), 44-47.

Pollard, V. (2008). Ethics and reflective practice: continuing the conversation. Reflective Practice. 4, 399-407.

Rodgers, C. (2002). Defining reflection: Another look at John Dewey and reflective thinking. Teachers College Record. 104(4), 842-866.

Sarıtepeci, M. (2017). Ortaokul düzeyinde dijital hikâye anlatımının yansıtıcı düşünme becerisi üzerindeki etkisinin incelenmesine yönelik deneysel bir çalışma. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 6(3), 1367-1384

Semerci, Ç. (2007). Öğretmen ve öğretmen adayları için yansıtıcı düşünme eğilimi (YANDE) ölçeğinin geliştirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 7(3), 729-752.

Stensmo, C. (1999). Case methodology in teacher education compared to “traditional” academic teaching: A field experiment. 8 th European Conference for Research on learning and Instruction (EARLI), Sweden, Goteborg.

Stevens, D. D. & Cooper, J. E. (2009). Journal keeping: How to use reflective writing for effective learning, teaching, professional insight, and positive change. Virginia: Stylus Publishing, LLC.

Strampel, K. & Oliver, R. (2007). Using technology to foster reflection in higher education. Paper presented at the ICT: Providing choices for learners and learning. Proceedings ascilite, Singapore.

Taggart, G.L. & Wilson, A.P.(2005). Promoting reflective thinking in teachers: 50 action strategies. California: Corwin Press.

Tok, Ş. (2008). Yansıtıcı düşünmeyi geliştirici etkinliklerin öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarına performanslarına ve yansıtmalarına etkisi. Eğitim ve Bilim, 33(149), 104-117.

Tunç, Ö. A. & Karadağ, E. (2013). Postmodernden oluşturmacılığa dijital öyküleme. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(4),310-315.

Turgut, G. & Kışla, T. (2015). Bilgisayar destekli hikâye anlatımı yöntemi: Alanyazın araştırması. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 6(2), 97-121.

Sönmez, V. (2014). Öğretim ilke ve yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.

Söylemez, Y. (2018). 2018 Türkçe dersi öğretim programındaki kazanımların üst düzey düşünme becerileri açısından değerlendirilmesi. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 63, 345-384.

Şahan, H. H. & Kalkay, İ. (2014). 6.- 7. ve 8. sınıf öğretim programlarının yansıtıcı düşünme becerilerini kazandırma düzeyine ilişkin öğretmen görüşleri. Turkish Studies. 9(8), 775-792.

Şahin, A. (2011). Türkçe öğretmeni adaylarının yansıtıcı düşünme eğilimlerinin çeşitli değişkenlere göre değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. 10(37), 108-119.

Ünver, G. (2003). Yansıtıcı düşünme. Ankara: Pegem Akademi.

Ünver, G. & Demirel, Ö. (2011). Eğitimde yeni yönelimler (5th Edt.). Ankara: Pegem Akademi.

Üstün, G. (2011). Sınıf Öğretmenlerinin yansıtıcı düşünme eğilimleri ile demokratik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Unpublished master’s thesis). Marmara University, Institute of Educational Sciences, İstanbul.

Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10th Edt.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

 ISSN: 1305-3515