A School-Based Adjustment Program Based on Ecological Approach for Immigrant Students in Primary Schools Living in Turkey

Hüseyin Şimşek, Dilek Gençtanırım-Kurt, Sultan Selen Kula

Abstract


In this study, it is aimed to present a framework for a school-based adjustment program for immigrant students living in Turkey and at primary school level. Adjustment to school is one of the priority needs of immigrant students. School adjustment is a structure that involves many dimensions and is influenced by many factors. Therefore, in the draft program proposed in the study, Ecological System Approach was taken as the basis for effectively addressing the multidimensional structure of school adaptation. As the draft program is based on the ecological system approach, the program aims to provide students, teachers, parents and community (local government, civil society, etc.). In this program, activities related to ecological system approach are planned for organism, microsystem, mesosystem and exosystem steps. It is aimed to increase the adjustment of immigrant students to the school with the program presented in the framework and thus to increase their social harmony and to be healthy and productive individuals in the future by meeting their developmental needs. It is also considered that the program proposal meets a significant need for teachers, parents, and school administrators, especially for immigrant students.


Keywords


Immigrant students, school adjustment, school-based adjustment program, ecological approach.

Full Text:

PDF

References


Ashman, K. K. ve Zastrow, C. (1990). Understanding Human Behavior and the Social Environment, Nelson Hall Publishers: Chicago, USA.

Atasü Topçuoğlu, R. (2012). Türkiye’de Göçmen Çocukların Profili, Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Önerileri. Hızlı Değerlendirme Araştırması. İsveç Uluslar arası Kalkınma ve İşbirliği Ajansı ve Uluslar arası Göç Örgütü (IOM). http://docplayer.biz.tr/266861-Turkiye-de-gocmen-cocuklarin-profili-sosyal-politika-ve-sosyal-hizmet-onerileri-hizli-degerlendirme-arastirmasi.html adresinden alınmıştır. Son erişim tarihi: 11 Ağustos 2017.

Atasü Topçuoğlu, R. (2014). Hayatı Değiştirmek İçin Yola Çıkanlar- Yola Çıkınca Değişen Hayatlar: Bir Müracaatçı Grubu Olarak Göçmen Çocuklar. Toplum ve Sosyal Hizmet, 25(1), 89-107.

Baysal, A. (2005). Psikolojik Danışma ve Rehberlik. Editör: Kaya, A. (2. Baskı) Ankara: Anı Yayıncılık.

Berry, J. W.; Poortinga, Y. H.; Breugelmans, S. M.; Chasiotis, A. ve Sam, D. L. (2015). Kültürlerarası Psikoloji. Çeviri Ed: Tosun, L. P. Ankara: Nobel Yayıncılık.

Christensen, L. B.; Johnson, R. B. ve Turner, L. A. (2015). Araştırma Yöntemleri Desen ve Analiz. Çeviri Editörü: Aypay, A. Ankara: Anı Yayıncılık.

Coşkun, İ. ve Emin, M. N. (2016). Türkiye’deki Suriyelilerin Eğitiminde Yol Haritası: Fırsatlar ve Zorluklar. Ankara: SETA.

Çakırer Özservet, Y. (2015). Göçmen Çocukların Şehre Uyum ve Eğitim Politikası. Editör: Bulut, Y. Uluslar arası Göç ve Mülteci Uyumu Sorununda Kamu Yönetiminin Rolü. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.

Danış, M. Z. (2006). Davranış Bilimlerinde Ekolojik Sistem Yaklaşımı. Aile ve Toplum, 8(3), 45-53.

Demirel, Ö. (2007). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Pegem Yayıncılık.

Demirtaş-Zorbaz, S. (2016). İlkokul Birinci Sınıf Öğrencilerinin Okula Uyumu: Bir Model Testi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi.

Duncan, G. J., Dowsett, C. J., Claessens, A., Magnuson, K., Huston, A. C., Klebanov, P., & Sexton, H. 2007. “School readiness and later achievement”, Developmental psychology, 43(6), 1428-1446.

Emin, M.N. (2016). Türkiye’deki Suriyeli Çocukların Eğitimi. Ankara: SETA.

Ereş, F. (2015). Türkiye’de Göçmen Eğitimi Sorunsalı ve Göçmen Eğitiminde Farklılığın Yönetimi. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 17-30.

Giani, L. (2006). Migration and education: Child migrants in Bangladesh. https://www.sussex.ac.uk/webteam/gateway/file.php?name=mwp33.pdf&site=252 adresinden alınmıştır. Helsinki Yurttaşlar Derneği Mülteci Destek Programı. (2010). Askıya Alınmış Çocukluk: Türkiye’de Sığınma Arayan Ailesinden Ayrı Düşmüş Mülteci Çocukların Durumu. http://www.mhd.org.tr/assets/2010-askiya-alinmis-cocukluk.pdf adresinden alınmıştır. Son erişim tarihi: 14 Ağustos 2017.

Hehherington, M. E. ve Parke, R.D. (1986). Child psychology: A contemporary viewpoint. New York: Mc Graw Hill Book Company.

İkiz, F. E. (2017). Ruh Sağlığına Genel Bakış, Uyum ve Uyumsuzluk. Yaşam Dönemleri ve Uyum Sorunları. Editör: Savi-Çakar, F.Ankara: Pegem Akademi.

Jiang, X. L. ve Cillessen, A. H. 2005. “Stability of continuous measures of sociometric status: A meta-analysis”, Developmental Review, 25, 1–25.

McCarthy, K. (1998). Adaptation of Immigrant Children to the United States: A Review of the Literarture (Working Paper No: 995). Princeton: Center for Research on Child Wellbeing.

MEB. (2011). Türkiye’de Öğrenim Gören Yabancı Uyruklu Öğrencilere İlişkin Yönetmelik. http://mevzuat.meb.gov.tr/html/18740_0.html?ref=%20Sawos.Org adresinden alınmıştır. Son Erişim Tarihi: 01.11.2017

MEB. (2015). Yabancı Uyruklu Öğrenciler Genelgesi. http://www.madde14.org/index.php?title=MEB_2010_Genelgesi_(Yabanc%C4%B1_Uyruklu_%C3%96%C4%9Frenciler adresinden alınmıştır. Son Erişim Tarihi: 01.11.2017

MEB. (2016a). Göç ve Acil Durum Eğitim Daire Başkanlığı. http://hbogm.meb.gov.tr/www/goc-ve-acil-durum-egitim-daire-baskanligi/icerik/497 adresinden alınmıştır. Son Erişim Tarihi: 13.10.2017

MEB. (2016b). Müsteşar Tekin: Türkiye’de 509 bin Suriyeli öğrenci eğitim alıyor. http://www.meb.gov.tr/mustesar-tekin-turkiyede-509-bin-suriyeli-ogrenci-egitim-aliyor/haber/12258/tr adresinden alınmıştır. Son Erişim Tarihi: 10.01.2018

MEB-UNICEF. (2015). Okula Uyum Programı: Eğitici Eğitim Kitabı. file:///C:/Users/acer/Downloads/Okula_Uyum_Programi_Egitici_Egitimi.pdf adresinden alınmıştır. Son erişim tarihi: 15 Ağustos 2017.

Özer, Y.Y.; Komsuoglu, A. ve Ateşok, Z.Ö. (2016). Türkiye’deki Suriyeli Çocukların Eğitimi: Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(37), 34-42.

Reynold, W. M., Miller, G.E., Weiner, I.B. (2003). Handbook of Psychology. Educational Psychology. 7.Wiley Inc.

Sakız, H. (2016). Göçmen Çocuklar ve Okul Kültürleri: Bir Bütünleştirme Önerisi. Göç Dergisi, 3(1), 65-81.

Savi-Çakar, F. (2017). Uyum ve Davranış Problemlerinin Doğasını Anlamak. Editör: Savi-Çakar, F. Yaşam Dönemleri ve Uyum Sorunları.Ankara: Pegem Akademi.

Şimşek, H. ve Şahin, S. (2013). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinde okulu bırakma eğilimi ve nedenleri (Şanlıurfa ili örneği). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 12(2), 41-72.

Tan, H. (1992). Psikolojik Yardım İlişkileri Danışma ve Psikoterapi. (3. Baskı). İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.

Topsakal, C.; Merey, Z. ve Keçe, M. (2013). Göçle Gelen Ailelerin Çocuklarının Eğitim-Öğrenim Hakkı ve Sorunları Üzerine Nitel Bir Çalışma. Uluslar arası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(27), 546-560.

Türk Dil Kurumu. (TDK). (2017). http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_bts&arama=kelime&guid=TDK.GTS.598d566d083771.69702422 adresinden alınmıştır. Son erişim tarihi: 11 Ağustos 2017.

Türk Kızılayı Göç ve Mülteci Hizmetleri Müdürlüğü. (2017). Göç İstatistik Raporu. https://www.kizilay.org.tr/Upload/Dokuman/Dosya/88360142_goc-istatistik-raporu-mayis-2017.pdf adresinden alınmıştır. Son erişim tarihi: 11 Ağustos 2017.

UNICEF. (2016). “Türkiye’deki Suriyeli Çocuklar”. http://unicef.org.tr/files/bilgimerkezi/doc/T%C3%BCrkiyedeki%20Suriyeli%20%C3%87ocuklar_Bilgi%20Notu%20Subat%202016.pdf adresinden alınmıştır. Son erişim tarihi: 11 Ağustos 2017.

Şirin, M. R. ve Gülan, A. (2011). Türkiye Çocuk Hakları Stratejisi (2012-2016). http://www.cocukvakfi.org.tr/resource/docs/kongre_yayinlari/19_StratejiKitabi.pdf adresinden alınmıştır.

Yeşilyaprak, B. (2010). Eğitimde rehberlik hizmetleri. Ankara: Nobel Yayıncılık.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

 ISSN: 1305-3515