Anadili Türkçe Olan Yetişkin Konuşucular İçin Konuşma Becerisi Derecelendirme Ölçeğinin Geliştirilmesi

B. Ümit BOZKURT, Elif ARICA-AKKÖK

Öz


Bu araştırmada, anadili Türkçe olan yetişkin konuşucuların konuşma performansının değerlendirilmesinde kullanılabilecek ve performansı “zayıf”tan “yetkin”e derecelendirmeye yarayacak bir derecelendirme ölçeğinin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma, ön çalışma ve ana çalışma olmak üzere iki bölümden oluşmaktadır. Ön çalışmada, kuramsal form geliştirme ilkelerine uygun olarak on kişilik alan uzmanı grubu oluşturulmuş, taslak form hazırlanmış ve uzman görüşlerine göre maddelere ilişkin kapsam geçerlik indeksi (KGİ) elde edilmiştir. Son düzenlemelerle dereceli bir gözlem formu geliştirilmiştir. Ana çalışmada ise ön çalışmada geliştirilen Konuşma Becerisi Gözlem Formu, Konuşma Becerisi Derecelendirme Ölçeği olarak geliştirilmiştir. “Dereceli puanlama anahtarı” ile “gözlem formu” olarak iki bölümden oluşan ölçme aracı için ilk çalışmada görüş alınmamış dört farklı uzmana başvurulmuş ve KGİ hesaplanmıştır. Dönütlere göre son biçimine ulaşan Konuşma Becerisi Derecelendirme Ölçeği, süreç değerlendirmesinin bir parçası olarak konuşucuya zayıf ve güçlü olduğu alanlarda dönüt verilebilmesini sağlayacak bir araç olarak tasarlanmıştır. Ölçeğin bütününün ya da amaca yönelik olarak her bir bölümünün ayrı ayrı kullanılabileceği ve başka ölçekler geliştirilirken “başvuru çerçevesi” olarak kullanılabileceği öngörülmektedir.


Anahtar Kelimeler


Konuşma becerisi; Türkçe anadili konuşucusu; süreç değerlendirme; kapsam geçerlik indeksi (KGI); derecelendirme ölçeği; gözlem formu; dereceli puanlama anahtarı

Tam Metin:

PDF

Referanslar


ACTFL (1999). The ACTFL Proficiency Guidelines: Speaking (revised 1999). Yonkers, NY: ACTFL.

Aykaç, M. (2011). Türkçe öğretiminde çocuk edebiyatı metinleriyle kurgulanan yaratıcı drama etkinliklerinin anlatma becerilerine etkisi. Ankara: Ankara Üniversitesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi.

Black, P. & Wiliam, D. (2009). Developing the theory of formative assessment. Educational Assessment, Evaluation, and Accountability, 21(1), 5–31.

Bulut, K. (2015). Mikro öğretim tekniğinin Türkçe öğretmen adaylarının konuşma beceri ve kaygılarına etkisi. Ankara: Gazi Üniversitesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi.

Cheng, L., & Fox, J. (2017). Assessment in the language classroom: Teachers supporting student learning. Palgrave.

Council of Europe (2001). Common European framework of reference for languages: Learning, teaching, assessment. Cambridge: CUP.

Çintaş-Yıldız, D. ve Yavuz, M. (2012). Etkili konuşma ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Turkish Studies, 7 (2), 319-334.

Davis, L. L. (1992). Instrument review: Getting the most from a panel of experts. Applied nursing research, 5(4), 194-197.

Erdem, A. (2012). Yapılandırmacı karma öğrenme ortamlarının dinleme ve konuşma becerilerine etkisi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi.

Gürhan, D. (2013). Ses eğitimi çalışmalarının politikacıların konuşma becerilerine etkisi. Ankara: Gazi Üniversitesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi.

Hughes, A. (2003). Testing for language teachers. Cambridge: Cambridge University Press.

Kartallıoğlu, N. (2015). Bilişsel farkındalık stratejilerinin 7. sınıf öğrencilerinin konuşma becerilerini geliştirmeye etkisi. Ankara: Gazi Üniversitesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi.

Kutlu, Ö., Doğan, C. D. ve Karakaya, İ. (2008). Öğrenci başarısının belirlenmesi: Performansa ve portfolyoya dayalı durum belirleme. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Kuzu, T. ve Suna, H. E. (2012). Öğretmen adaylarına yönelik hazırlıklı konuşma ölçeği geliştirme çalışması. M. Aksan ve (Ed.) 5. Uluslararası Türkçenin Eğitimi-Öğretimi Kurultayı Bildiriler (ss.139-147). Mersin: Mersin Üniversitesi.

Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel psychology, 28(4), 563-575.

Levelt, W. J. M. (1989). Speaking: From intention to articulation. Cambridge, Mass. The MIT Press.

Lynn, M. R. (1986). Determination and quantification of content validity. Nursing Research.

Luoma, S. (2004). Assessing speaking. Cambridge: Cambridge University Press.

Maden, S. (2010). Türkçe öğretmeni adaylarının sözlü iletişim becerileri üzerine bir araştırma. EKEV Akademi Dergisi, 44, 145-154.

Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2006). İlköğretim Türkçe dersi (6, 7, 8. sınıflar) öğretim programı. Ankara.

Mertler, C. A. (2016). Classroom assessment: A practical guide for educators. Routledge.

National Board of Education (2002). The framework of the Finnish national certificates. Helsinki: National Board of Education.

Orhan, S. (2010). Görsellerle desteklenmiş altı şapka düşünme tekniğinin öğrencilerin konuşma becerilerini geliştirmesine etkisi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi.

Öztürk, A. (1997). Tiyatro dersinin öğretmen adaylarındaki sözel iletişim becerilerine etkileri. Ankara: Ankara Üniversitesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi.

Popham, W. J. (2008) Classroom assessment: What teachers need to know. Pearson Education

Sallabaş, M. E. (2011). Aktif öğrenme yönteminin ilköğretim ikinci kademe öğrencilerinin konuşma becerilerine etkisi. Ankara: Gazi Üniversitesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi.

Sargın, M. (2006). İlköğretim öğrencilerinin konuşma becerilerinin değerlendirilmesi. Muğla: Muğla Üniversitesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Temizkan, M. (2009). Akran değerlendirmenin konuşma becerisinin geliştirilmesi üzerindeki etkisi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (12), 90-112.

Temizkan, M. ve Atasoy, A. (2016). Konuşma becerisinde aşamalı gelişim modelinin etkililiği üzerine bir değerlendirme. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13 (34), 78-97.

Yazar (2017) … (kör hakemlik süreci için bu şekilde gösterilmiştir)

Yüceer, D. (2014). Türkçe öğretmenliği birinci sınıf öğrencilerinin hazırlıksız konuşma becerileri üzerine bir araştırma. Ankara: Gazi Üniversitesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.

Yurdugül, H. (2005). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi 28–30 Eylül 2005, Denizli.


Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

 

 

 

Creative Commons Lisansı

İlköğretim Online Dergisi Creative Commons Alıntı-Gayriticari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.

ISSN: 1305-3515