Turkish standardization of early childhood creativity scale

Canan Yıldız Çiçekler, Devlet Alakoç Pirpir, Neriman Aral

Abstract


The aim of this study was to obtain a culturally adapted Turkish version of the Early Childhood Creativity Scale (ECCS), to test its validity and realibility and to establish the norms for Turkish culture. The study adopted survey design. Research sample included randomly selected 60-83 month old children from 12 different provinces that were determined based on NUTS 1 classification (Antalya, Balıkesir, Bursa, Erzurum, İstanbul, İzmir, Kastamonu, Kayseri, Konya, Malatya, Trabzon and Şanlıurfa). The sample size was calculated using the sampling formula based on the population of the study universe and 1750 children were sampled. Personal information form was used to obtain demographic information about children, and their level of creativity was measured with ECCS, which will be standardized in Turkey. SPSS 20 and LISREL (ver.8.80) were used for the analysis of the data. The analyses verified that ECCS is a valid and reliable tool, with established norms, to use with Turkish children.


Keywords


Creativity; Child; Validity; Reliability; Standardization

Full Text:

PDF

References


Akçum, E. (2005). 5-6 yaş çocuklarının yaratıcılık ve öğrenime hazır oluş düzeylerine okul öncesi eğitimin etkisinin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Selçuk Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Alpar, R. (2012). Spor, sağlık ve eğitim bilimlerinden örneklerle uygulamalı istatistik ve geçerlik-güvenirlik. Ankara: Detay Yayınları.

Aral, N. (1990). Alt ve üst sosyo-ekonomik düzeydeki dokuz yaş grubu kız ve erkek çocukların yaratıcılıklarını etkileyen bazı faktörler üzerinde bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi), Ankara Üniversitesi/Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Aral, N. (1999a). 9-14 yaşlarındaki çocukların yaratıcılıkları ile sosyo-ekonomik düzey ve cinsiyet arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 20(101), 65-72.

Aral, N. (1999b). Sanat eğitimi-yaratıcılık etkileşimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15, 11-17.

Aral, N., & Yıldız-Bıçakçı, M. (2014). Yaratıcı düşünme. Neriman Aral ve Gökhan Duman (Ed.), Çocuklarda sanat ve yaratıcılığın gelişimi içinde, (s.20-31). Ankara: Nobel Yayınları.

Aral, N., Köksal Akyol, A., & Sığırtmaç, A. (2006). Beş-altı yaş grubundaki çocukların yaratıcılıkları üzerinde orff öğretisine dayalı müzik eğitiminin etkisinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 5(15), 1-9.

Argun, Y. (2004). Okul öncesi dönemde yaratıcılık ve eğitimi. Ankara: Anı Yayıncılık.

Aslan, D., & Köksal Akyol, A. (2016). Çocuklar için Bakış Açısı Alma Testi (ÇBT)’nin geliştirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 17(3)3, 207-221.

Balcı, A. (2007). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Bayram, N. (2010). Yapısal eşitlik modellemesine giriş. Bursa: Ezgi Kitabevi.

Bennett, E. K. (1988). Social validation of a creativity measure. (Unpublished master’s thesis), University of Tennessee, Knoxville, Tennessee.

Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.

Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel., F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pagem Akademi Yayıncılık.

Byrne, B. M. (1994). Structural equation modeling with eqs and eqs/windows: Basic concepts, applications and programming, Thousand Oaks:Sage Publications.

Çağatay-Aral, N. (1992). Farklı sosyo-ekonomik düzeydeki ortaokul son sınıfa devam eden öğrencilerin yaratıcılıkları ile ilgi alanlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. (Yayımlanmamış doktora tezi), Hacettepe Üniversitesi/Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Can Yaşar, M. (2009). Anasınıfına devam eden altı yaş çocuklarının yaratıcı düşünme becerilerine drama eğitiminin etkisinin incelenmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi), Ankara Üniversitesi/Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Can Yaşar, M., & Aral, N. (2010). Yaratıcı düşünme becerilerinde okul öncesi eğitimin etkisi. Kuramsal Eğitim Bilim, 3(2),201-209.

Can-Yaşar, M., & N. Aral, (2011). Altı yaş çocuklarının yaratıcı düşünme becerilerine sosyo-ekonomik düzey ve anne baba öğrenim düzeyinin etkisinin incelenmesi, Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 4(1), 137-145.

Çelebi Öncü, E. (2012). Bireysel yaratıcılığı geliştirici etkinlikler ve okul öncesinde yaratıcı uygulamalar. Elif Çelebi Öncü (Ed.), Erken Çocukluk Döneminde Yaratıcılık ve Geliştirilmesi içinde. (s.208-226). Ankara: Pegem Akademi.

Çeliköz, N. (2017). Okulöncesi dönem 5-6 yaş çocukların yaratıcılık düzeylerinin incelenmesi. YILDIZ Journal of Educational Research, 2(1), 1-25.

Çetin, Z. (2012). Yaratıcılığın gelişimi. Elif Çelebi Öncü (Ed.), Erken çocukluk döneminde yaratıcılık ve geliştirilmesi içinde. (s.82-94). Ankara: Pegem Akademi.

Çetin, Z., Üstündağ, A., Kerimoğlu, G., & Beyazıt, U. (2015). Ülkemizde ve dünyada çocuklarda yaratıcılığın ölçülmesinde kullanılan testlerin incelenmesi. H.Ü. Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 2(2), 31-49.

Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik. Ankara: Pegem Yayınları.

Duffy, B. (2006). Supporting creativity and imagination in the early years. New York: Open University Pres.

Eason, R., Giannangelo, R. M., & Franceschini, L. A. (2009). A look at creativity in public and private schools. Thinking Skills and Creativity, 4,130-137.

Ersoy, E., & Başer, N. (2009). İlköğretim 6. sınıf öğrencilerinin yaratıcı düşünme düzeyleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2 (9), 128-137.

Everitt, B. S., & Howell, D. C. (2005). Encyclopedia of statistics in behavioral science. Chicesterr: John Wiles & Sons Inc.

Floyd, F. J., & Widaman, K. F. (1995). Factor analysis in the development and refinement of clinical assessment instruments. Psychological Assessment. 7 (3), 286-299.

Fox, J. E., & Schirrmacher, R. (2014). Çocuklarda sanat ve yaratıcılığın gelişimi/Art & creative development for young children, Neriman Aral ve Gökhan Duman (çev. ed.). Ankara: Nobel Yayınları.

Gizir Ergen, Z., & Köksal Akyol, A. (2012). Anaokuluna devam eden çocukların yaratıcılıklarının incelenmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 5(2), 156-170.

Gözüm, S., & Aksayan, S. (2003). Kültürlerarası ölçek uyarlaması için rehber II: Psikometrik özellikler ve kültürlerarası karşılaştırma. Hemşirelik Araştırma Geliştirme Dergisi, 5 (1), 3-14.

Kuru Turaşlı, N. (2012). Yaratıcılıkta temel kavramlar ve yaratıcılığın doğasını anlamak. Elif Çelebi Öncü (Ed.), Erken çocukluk döneminde yaratıcılık ve geliştirilmesi içinde. (s.2-14). Ankara: Pegem Akademi.

Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28, 563–575.

Mangır, M., & Aral, N. (1992). Çocukta yaratıcılık ve yaratıcılığın geliştirilmesi. 8. YAPA Okul Öncesi Eğitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri. İstanbul: YA-PA Yayınları, ss.41-50.

Meydan, C. H., & Şeşen, H. (2015). Yapısal eşitlik modellemesi AMOS uygulamaları. Ankara: Detay Yayıncılık.

Ömeroğlu, E., & Turla, A. (2001). Okulöncesi dönemde yaratıcılık eğitimi ve desteklenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 151, 48-52.

Öztürk Aynal, Ş. (2012). Yaratıcılıkta temel kavramlar ve yaratıcılığın doğasını anlamak. Elif Çelebi Öncü (Ed.), Erken çocukluk döneminde yaratıcılık ve geliştirilmesi içinde. (s.2100-118). Ankara: Pegem Akademi.

Raykov, T. (1997). Scalereliability, cronbach's coefficient alpha, and violations of essentialtau-equivalence with fixed congeneric components. Multivariate Behavioral Research, 32, 329-353.

Ryser, G. R. (2007). Profile of creative abilities examinar’s manual. Unites States: PRO-ED.

Safaripoor, S. (2016). Architectural influence on the intelligence and creativity of children. The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication. pp:2699-2708.

Seçer, İ. (2015). SPSS ve LISREL ile pratik veri analizi analiz ve raporlaştırma. Ankara: Anı Yayıncılık.

Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modellemeleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-74.

Vygotsky, L., S. (2004). Imagination and creativity in childhood. Journal of Russian and East European Psychology, 42(1),7–97.

Yıldız Çiçekler, C., & Aral, N. (2016). Yaratıcı Beceriler Ölçeği (YBÖ)’nin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. IIInd International Eurasian Educational Research Congress (EJER), Muğla, 31 Mayıs-6 Haziran 2016, 209-210, Muğla.

Yıldız-Bıçakçı, M. (2014). “Yaratıcılığı anlamak”. Çocuklarda sanat ve yaratıcılığın gelişimi/Art & Creative development for young children, çev. ed. Aral, N.ve G. Duman, Ankara: Nobel Yayınları, 4-19.

Yılmaz Özalp, E. (2005). Yaratıcı düşünme testi-resim üretme (Test for creative thinking drawing production) Türkçe versiyonu. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Marmara Üniversitesi/Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Yurdugül, H. (2005). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. Erişim tarihi: 01.04.2019 Erişim adresi: https://docplayer.biz.tr/425889-Olcek-geli-tirme-cal-malar-nda-kapsam-gecerlii-icin-kapsam-gecerlik-ndekslerinin-kullan-lmas.html.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

 ISSN: 1305-3515