Sınıf Öğretmenlerinin Tersine Çevrilmiş Sınıf ve İşbirlikli Öğrenme Hakkındaki Görüşleri

Deniz Gökçe Erbil, Ayfer Kocabaş

Öz


Teknolojideki ilerlemeler, her alanda olduğu gibi eğitim alanında da önemli değişikliklere yol açmaktadır. İlkokul öğrencileri, teknolojik araçları iyi bir düzeyde kullanabilmektedirler. Bu durum, eğitim-öğretim sürecini de etkilemektedir. Artık öğrenciler ve öğretmenler teknolojiden daha çok yararlanmakta ve eğitimdeki geleneksel anlayışlar teknolojiye dayalı yeni öğretim yöntemlerinin ortaya çıkmasıyla değişmektedir. Bu araştırmada öğretmenlerin, eğitimde teknoloji kullanımı, tersine çevrilmiş sınıf ve işbirlikli öğrenme hakkındaki görüşlerinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Araştırma nitel bir araştırma olup, 7 soruluk yarı yapılandırılmış görüşme formu ile İzmir ilinde sınıf öğretmeni olarak görev yapan ve amaçlı örnekleme yöntemi ile seçilmiş 23 öğretmenden elde edilen görüşler, içerik analizi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, öğretmen görüşlerinin eğitiminde teknoloji kullanımını destekledikleri fakat öğrencilerin teknolojik araçları kullanımının izlenmesi ve denetlenmesi gerektiği yönünde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenler teknolojinin eğitim-öğretim sürecinde pek çok fayda doğrultusunda çeşitli amaçlarda kullanılabileceğini belirtmişlerdir. Devlet tarafından desteklenen teknoloji temelli projelerin olumlu bir politika olduğu ancak özellikle ilkokullarda bu projelerin henüz uygulamaya geçirilmediği ve hizmet içi eğitim noktasında çeşitli eksiklerin mevcut olduğu öğretmenler tarafından vurgulanmıştır. Öğretmenlerin çoğunluğunun tersine çevrilmiş sınıf hakkında bilgi sahibi olmadığı gözlemlenmiştir. Kavram kendilerine açıklandıktan sonra öğretmenler, tersine çevrilmiş sınıfın öğrenciler açısından faydalı olacağı yönünde görüş belirtmişlerdir. İşbirlikli öğrenme ve işbirlikli öğrenmenin teknolojik araçlar yardımıyla kullanımı hakkındaki görüşleri sonucunda, öğretmenlerin işbirlikli öğrenme konusunda kavram yanılgılarına sahip oldukları görülmektedir. Araştırma sonucunda, öğretmenlerin eğitsel teknoloji kullanım yeterlik düzeylerini artırmak için hizmet içi eğitimlerin verilmesi, teknolojiye dayalı öğretim yöntemlerinin (tersine çevrilmiş sınıf, mobil öğrenme, harmanlanmış öğrenme vb.) öğretim programlarında yer alması, öğretim programlarının teknolojik yeniliklere uygun hale getirilmesi, okul ve sınıfların teknolojik altyapılarının iyileştirilmesi ve işbirlikli öğrenme yönteminin uygulanmasında teknolojiden yararlanılmasına yönelik çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

Tam Metin:

PDF

Referanslar


Akay, C., Ültanır, E. (2010). Andragojik Temellere Dayalı Kolaylaştırılmış Okuma-Yazma Eğitimi (KOYE) Sürecine Yönelik KOYE Eğiticilerinin Görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 75-88.

Aktaş, İ., Gökoğlu, S., Turgut, Y. E., & Karal, H. (2014). Teachers ’ Opinions about FATIH Project : Awareness , Foresight and Expectations, 8(1), 257–286.

Alkan, T., Düz, A., Orman, R., Çiçek, H., Koldanca, İ., & Günday, Ö. (2011). Eğitimde FATİH (Fırsatları artırma teknolojiyi iyileştirme hareketı) Projesi: Türk eğitim-öğretim sisteminde teknoloji odaklı değişim süreci. 11th International Educational Tecnology Conference, 2, 1471-1474.

Altan, T., Doç, Y., & Tüzün, H. (2011). Teknoloji-Zengin Bireysel Öğrenme Ortamlarının FATİH Projesindeki Yeri, 107–113.

Ayvacı, H. Ş., Bakirci, H., & Başak, M. H. (2014). FATİH PROJESİNİN UYGULAMA SÜRECİNDE ORTAYA ÇIKAN SORUNLARIN İDARECİLER , ÖĞRETMENLER VE THE EVALUATION OF PROBLEMS EMERGING DURING THE IMPLEMENTATION PROCESS OF FATIH PROJECT BY ADMINISTRATORS , TEACHERS AND STUDENTS, 20–46.

Balcı, A. (2006). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegema Yayıncılık

Beldarrain, Y. (2006). Distance education trends: Integrating new technologies to foster student interaction and collaboration. Distance education, 27(2), 139-153.

Bergman, J., ve Sams, A. (2012). Flip your classroom. International Society for Technology in Education, 20.

Berrett, D. (2012, February 19). How ‘flipping’ the classroom can improve the traditional lecture. The Chronicle of Higher Education. Erişim Tarihi: 1 Aralık 2016 , http:// chronicle.com/article/How-Flipping-the-Classroom/130857/

Bishop, J. L., ve Verleger, M. A. (2013, June). The flipped classroom: A survey of the research. In ASEE National Conference Proceedings, Atlanta, GA.

Bryan, T., & Nelson, C. (1994). Doing homework: Perspectives of elementary and junior high school students. Journal of Learning Disabilities, 27(8), 488-499.

Büyüköztürk, Ş., Kılıç, Ç. E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık.

Cooper, H. (2001). The battle over homework: Common ground for administrators, teacher, and parents. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.

Çiftçi, S., Taşkaya, S. M., & Alemdar, M. (2013). The effects of active learning on achievement and attitudes of elementary school students in social studies lessons The Opinions of Classroom Teachers about Fatih Project *. İlköğretim Online, 12(March 2013), 227–240. http://doi.org/10.7813/2075-4124.2013/5-2/B.15

Ercan, İ. ve Kan, İ. (2004). Ölçeklerde güvenirlik ve geçerlik. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30(3), 211-216.

Ersoy, A., & Anagün, Ş. S. (2009). Sınıf öğretmenlerinin fen ve teknoloji dersi ödev sürecine ilişkin görüşleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 3(1).

den Exter, K., Rowe, S., Boyd, W., & Lloyd, D. (2012). Using Web 2.0 technologies for collaborative learning in distance education—Case studies from an Australian university. Future Internet, 4(1), 216-237.

FATİH Projesi. (2012). Proje hakkında. Milli Eğitim Bakanlığı. http://fatihprojesi.meb.gov.tr/proje-hakkinda/. adresinden 10 Ocak 2017 tarihinde erişilmiştir.

Foldnes, N. (2015). The flipped classroom and cooperative learning: Evidence from a randomised experiment. Active Learning in Higher Education (Yayımlanmak üzere kabul edildi).

Haßler, B., Major, L., & Hennessy, S. (2016). Tablet use in schools: a critical review of the evidence for learning outcomes. Journal of Computer Assisted Learning, 32(2), 139-156.

Johnson, D. W. ve Johnson, R. T. (2009). An educational psychology success story: Social interdependence theory and cooperative learning. Educational researcher, 38(5), 365-379.

Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2014). Using technology to revolutionize cooperative learning: an opinion. Frontiers in Psychology, 5(October), 1156. http://doi.org/10.3389/fpsyg.2014.01156

Johnson, D. W., Johnson, R. T. ve Holubec, J. E. (1994). Nutsvebolts of cooperative learning. Minnesota: Interaction.

Johnson, D. W., Johnson, R. T. ve Stanne, M. E. (2000). Cooperative learning methods: A meta-analysis. Minneapolis, MN: University of Minnesota Press.

Keyser, M. W. (2000). Active learning and cooperative learning: Understanding the difference and using both styles effectively. Research Strategies, 17(1), 35-44.

Kocabaş, A. (2016). Cooperative Learning as an Interculturel Method in Musical Education and the Views of Preservice Teachers, Mobilities, Transitions, Transformations Interculturel Education at The Crossroads, 05-09 September 2016, Budapest- Hungary, IAE, IIPE.

Kocabaş, A., Aşık, A., Karaşahin, İ., Erbil, D. G., Erdoğan, F. (2015). Türkiye’de İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Uygulandığı Tezlerin İçerik Analizi. VII. International Congress of Educational Research: 28-30 Mayıs 2015 – Muğla: Abstract (s. 175). Ankara, Pegem.

Kocabaş, A, Erbil, D. G. (2013). Müzik öğretimi dersinde işbirlikli öğrenme yönteminin kullanılması ve yaratıcılık üzerine öğretmen adaylarının görüşleri, International Symposium on Changes and New Trends in Education, 2-24 November 2013, Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Konya.1.cilt. ss:180

Kocabaş, A., Erbil, D. G. (2017). A Scale Development for Teacher Competencies on Cooperative Learning Method. Universal Journal of Educational Research, 5.

Kokkinaki, A.D. (2008). The Potential Use of Wikis as a Tool that Supports Collaborative Learning in the Context of Higher Education. Research, Reflections and Innovations in Integrating ICT in Education; FORMATEX: Badajoz, Spain; pp. 1119–1123.

Kyndt, E., Raes, E., Lismont, B., Timmers, F., Cascallar, E., & Dochy, F. (2013). A meta-analysis of the effects of face-to-face cooperative learning. Do recent studies falsify or verify earlier findings?. Educational Research Review, 10, 133-149.

Lowell Bishop, J., & Verleger, M. (2013). The Flipped Classroom : A Survey of the Research. Proccedings of the Annual Conference of the American Society for Engineering Education, 6219. http://doi.org/10.1109/FIE.2013.6684807

Meishar-Tal, H. (2010). A framework for the assessment of Wiki based Collaborative learning activities. Int. J. Virt. Pers. Learn. Environ., 1, 71–82.

O‘Reilly, T. (2012). What Is Web 2.0.—Design Patterns and Business Models for the Next Generation of Software. http://www.oreillynet.com/pub/a/oreilly/tim/news/2005/09/30/ what-is-web-20.html (1 Aralık 2016 tarihinde erişilmiştir).

Picciano, A. G. (2002). Educational leadership and planning for technology. Prentice Hall, Inc., A Pearson Education Company, One Lake Street, Upper Saddle River, NJ, 07458.

Reinhold, S. (2006). WikiTrails: Augmenting Wiki Structure for Collaborative, Interdisciplinary Learning. In Proceeding WikiSym '06 Proceedings of the 2006 International Symposium on Wikis; ACM: New York, NY, USA. 2006.

Staker, H. ve Horn, M. B. (2012). Classifying K-12 Blended Learning. Innosight Institute.

TEDMEM. (2016). 2016 Eğitim Değerlendirme Raporu. Ankara: Türk Eğitim Derneği Yayınları.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.


Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.




Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

 

 

 

Creative Commons Lisansı

İlköğretim Online Dergisi Creative Commons Alıntı-Gayriticari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.

ISSN: 1305-3515