Öğretmen Eğitimi Programları ve Paradigmalarının Karşılaştırmalı Analizi

Erdem Aksoy, F. Dilek Gözütok

Öz


Bu çalışmanın amacı  New York, Singapur, Finlandiya, ve Türkiye’de benimsenen öğretmen yetiştirme programlarını ülkelerde baskın olan paradigmalar doğrultusunda incelemek ve araştırma sonuçlarından yola çıkarak Türkiye’de yapılacak olan yeniliklere katkıda bulunmaktır. Tarama modelinde desenlenen çalışmada ölçüt örneklem tekniği kullanılmıştır. Araştırmada nitel analiz teknikleri kullanımıştır. Araştırma sonucunda Finlandiya ve A.B.D’de öğretmen yetiştiren kurumların kendi programlarını belirlemede etkin oldukları, buna karşın Türkiye ve Singapur’da programların merkezi otoriteler tarafından belirlendiği ve bu durumun önemli bir zayıflık olduğu bulunmuştur.  Diğer yandan öğretmen eğitimi paradigması olarak A.B.D, Singapur ve Türkiye’de politika düzeyinde reformist paradigmaların vurgulanmasına karşın uygulamada rekabetçi ve yararlı bilgi paradigmasının baskın olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Finlandiya ise işbirliği, araştırma temelli bilgi ve gelenekten ayrılma paradigmaları gibi reformist paradigmaların  gerek politika gerekse uygulama düzeyinde etkin olarak benimsendiği bir ülke konumundadır.

Tam Metin:

PDF

Referanslar


Aksoy, E. (2017). Turkish Student Teachers’ Attitudes Toward Teaching in University-Based and

Alternative Certification Programs in Turkey. Asia Pacific Education Review, doi:10.1007/s12564-

-9475-8, 1-12.

Bayram, D. (2010). Türkiye, ABD, Japonya, İngiltere ve Avustralya’da Fen ve Fizik Öğretmenlerine

Yönelik Mesleki Gelişim Programlarının Karşılaştırılması. Doktora Tezi, Ankara

Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Boyd, D., Grossman, P.L., Hammerness, K., Lankford, R., Loeb, S., McDonald, M., Reininger, M., Ronfeldt, M.,

Wyckoff, J. (2008). Surveying the Landscape of Teacher Education in New York City: Constrained

Variation and the Challenge of Innovation. Educational Evaluation and Policy Analysis, 30(4), s.

-343.

Çankaya, Ş. (2007). Türk ve İngiliz Eğitim Sistemlerinde Öğretmen Yetiştirme Sistemlerinin

Karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi, Sosyal

Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Durkheim, E. (2002). Moral Education. New York, Dover Publications.

Erdem, B. (2010). Almanya (Bavyera Eyaleti) ve Türkiye'de Coğrafya Öğretmeni Yetiştirilmesinin

Karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim

Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Hökka, P., Etelapelto, A., ve Puttonen, H. (2009). Recent tensions and challenges in teacher education as

manifested in curriculum discourse. Teaching and Teacher Education, 26, s.845-853.

Huerta Charles, L. (2004). A Forgotton Issue in the Education of Teachers in Mexico. In J. O’Donnell, Marc

Pruyn, Rodolfo Chavez. Social Justice in These Times (117-145). Greenwich, CT, Information Age

Publishing.

İstanbul Üniversitesi. (2012). Pedagojik Formasyon Yönergesi.

http://www.istanbul.edu.tr/oidb/mevzuatdosyalar/Yonergeler/PedagojikFormasyon_Yonergesi.

html adresinden 1 Ağustos 2012 tarihinde alınmıştır.

Jackson, V.H ve Lewis C. (2010). Transforming Teacher Education. Virginia, Stylus Publishing.

Kalkanlı, P. (2009). Türkiye ile Fransa Yükseköğretim Sistemlerinin Eğitim Fakülteleri ve Öğretmen Yetiştirme Enstitüleri (meslekî eğitim dışı) Bağlamında Karşılaştırmalı Olarak

İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler

Enstitüsü, İstanbul.

Kılbaş, M. (2007). Türkiye ile Avrupa Birliği Ülkelerinde Müzik Öğretmeni Yetiştirme

Programlarının Karşılaştırılması (Almanya, Avusturya ve Polonya Örneği). Yayınlanmamış

Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Kilimci, S. (2006). Almanya, Fransa, İngiltere ve Türkiye’de Sınıf Öğretmeni Yetiştirme

Programlarının Karşılaştırılması. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi,

Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.

Küçükahmet, L. (2007). 2006-2007 Öğretim Yılında Uygulanmaya Başlanan Öğretmen Yetiştirme Lisans

Programlarının Değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(2), s. 203-218.

Lee, S.K., Goh, C.B., Fredriksen, B., Tan, J.P. (2008). Toward a Better Future: Education and Training for

Economic Development in Singapore since 1965.Washington DC: The World Bank.

McLaren, P ve Jaramillo, N. (2007). Pedagogy and Practice in the Age Of Empire: Towards a New Humanism.

Rotterdam, Sense Publishers.

Niemi, H., Lavonen, J. (2012).Evaluation for Improvements in Finnish Teacher Education.In Harford, J.,

Hudson,B., Niemi, H. (Eds), Quality Asuurance and Teacher Education: International Challenges and

Expectations. Oxford.

NYSED. (2012 ). No Child Left Behind (NCLB).http://www.p12.nysed.gov/nclb/adresinden 30 Temmuz

tarihinde alınmıştır.

OECD. (2011). Lessons from PISA for the United States, Strong Performers and Successful Reformers in

Education. OECD Publishing. http://www.oecd.org/pisa/46623978.pdf adresinden 30 Temmuz

tarihinde alınmıştır.

Pinar, W. (2004). What is Curriculum Theory? New Jersey, Laurence Erlbaum Associates.

Popkewitz, T., Tabachnick, B., ve Zeichner, K. (1979). Dulling the Senses: Research in teacher education.

Journal of Teacher Education, 30, s. 52-60.

Sabir, M. (2007). The Impact of Conditions of Work in Urban Schools on Outstanding African American and

European American Teachers. Yayınlanmamış doktora tezi: University of Wisconsin, Milwaukee.

Spodek, B. (1974). Teacher education: Of the teacher, by the teacher, for the child. Washington D.C: National

association for the education of young children.

Tan, C. (2005). The Potential of Singapore’s Ability Driven Education to Prepare Students for a Knowledge

Economy. International Education Journal 6(4), s. 446-453.

University of Helsinki. (2012). Teacher Education Programs. Helsinki Üniversitesi: Helsinki.

http://www.helsinki.fi/teachereducation/education/index.html adresinden 30 Temmuz 2012

tarihinde alınmıştır.

Yazçayır, N. (2005). Avrupa Birliği Üye Ülkeleri İle Türkiye`nin Mesleki ve Teknik Öğretmen Eğitimi

Programlarının Karşılaştırılması. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi,

Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Yıldırım, A. (2011). Öğretmen Eğitiminde Çatışma Alanları ve Yeniden Yapılanma. Uluslar arası Eğitim

Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 1(1), s. 3.

Yıldırım, A ve Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (8.baskı). Ankara: Seçkin

Yayınevi.

YÖK (2007). Öğretmen Yetiştirme ve Eğitim Fakülteleri (1982-2007), Ankara, Meteksan.

YÖK. (2011). Eğitim Fakültelerinde Uygulanacak Yeni Programlar Hakkında Açıklama.

www.yok.gov.tr/component/option,com_docman/.../Itemid,99999999/ adresinden 30 Temmuz

tarihinde alınmıştır.

YÖK. (2012). Yükseköğretimin Yeniden Yapılandırılmasına Dair Açıklama.

https://basin.yok.gov.tr/files/06e47dcec40bf2b3484940508c36b3d3.pdf adresinden 1 Ağustos

tarihinde alınmıştır.


Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.




Telif Hakkı (c) 2017 İlköğretim Online

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

 

 

 

Creative Commons Lisansı

İlköğretim Online Dergisi Creative Commons Alıntı-Gayriticari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.

ISSN: 1305-3515